Stasimon 2
[Lyric-Scene 1]
γένειόν ἐστι καὶ κέρατα.
Πισθέταιρος
θύοντες εὐξώμεσθα τοῖς πτερίνοις θεοῖς.
[Lyric-Scene]
Νεφελοκοκκυγίαν τὰν εὐδαίμονα
Ποιητής
κλῇσον ὦ Μοῦσα τεαῖς ἐν ὓμνων ἀοιδαῖς.
905
Πισθέταιρος
τουτὶ τὸ πρᾶγμα ποδαπόν; εἰπέ μοι τίς εἶ;
Ποιητής
ἐγὼ μελιγλώσσων ἐπέων ἱεὶς ἀοιδὰν
Πισθέταιρος
ἔπειτα δῆτα δοῦλος ὢν κόμην ἔχεις;
Ποιητής
οὔκ, ἀλλὰ πάντες ἐσμὲν οἱ διδάσκαλοι
Μουσάων θεράποντες ὀτρηροί,
Πισθέταιρος
οὐκ ἐτὸς ὀτρηρὸν καὶ τὸ ληδάριον ἔχεις.
915
ἀτὰρ ὦ ποιητὰ κατὰ τί δεῦρʼ ἀνεφθάρης;
Ποιητής
μέλη πεποίηκʼ ἐς τὰς Νεφελοκοκκυγίας
τὰς ὑμετέρας κύκλιά τε πολλὰ καὶ καλὰ
καὶ παρθένεια καὶ κατὰ τὰ Σιμωνίδου.
Πισθέταιρος
ταυτὶ σὺ πότʼ ἐποίησας; ἀπὸ ποίου χρόνου;
920
Ποιητής
πάλαι πάλαι δὴ τήνδʼ ἐγὼ κλῄζω πόλιν.
Πισθέταιρος
οὐκ ἄρτι θύω τὴν δεκάτην ταύτης ἐγώ,
