Epeisodion 1
Ἔποψ
καὶ μὴν μὰ τὸν Δίʼ οὐχὶ νυστάζειν ἔτι
ὥρα ʼστὶν ἡμῖν οὐδὲ μελλονικιᾶν,
640
ἀλλʼ ὡς τάχιστα δεῖ τι δρᾶν· πρῶτον δέ γε
εἰσέλθετʼ ἐς νεοττιάν γε τὴν ἐμὴν
καὶ τἀμὰ κάρφη καὶ τὰ παρόντα φρύγανα,
καὶ τοὔνομʼ ἡμῖν φράσατον.
ἐμοὶ μὲν ὄνομα Πισθέταιρος, τῳδεδὶ
Ἔποψ
δεῦρο τοίνυν εἴσιτον.
Πισθέταιρος
ἴωμεν· εἰσηγοῦ σὺ λαβὼν ἡμᾶς.
Πισθέταιρος
ἀτὰρ τὸ δεῖνα, δεῦρʼ ἐπανάκρουσαι πάλιν.
φέρʼ ἴδω, φράσον νῷν, πῶς ἐγώ τε χοὐτοσὶ
ξυνεσόμεθʼ ὑμῖν πετομένοις οὐ πετομένω;
650
Πισθέταιρος
ὅρα νυν, ὡς ἐν Αἰσώπου λόγοις
