Epeisodion 1
Βδελυκλέων
εἰ μὴ κατέκνησας τοῖς στρατιώταις ἅλαβες.
965
Φιλοκλέων
νὴ Δίʼ ἀλλὰ ψεύδεται.
Βδελυκλέων
ὦ δαιμόνιʼ ἐλέει ταλαιπωρουμένους.
οὗτος γὰρ ὁ Λάβης καὶ τραχήλιʼ ἐσθίει
καὶ τὰς ἀκάνθας, κοὐδέποτʼ ἐν ταὐτῷ μένει.
ὁ δʼ ἕτερος οἷός ἐστιν οἰκουρὸς μόνον.
970
αὐτοῦ μένων γὰρ ἅττʼ ἂν εἴσω τις φέρῃ
τούτων μεταιτεῖ τὸ μέρος· εἰ δὲ μή, δάκνει.
Φιλοκλέων
αἰβοῖ. τί κακόν ποτʼ ἔσθʼ ὅτῳ μαλάττομαι;
κακόν τι περιβαίνει με κἀναπείθομαι.
Βδελυκλέων
ἴθʼ ἀντιβολῶ σʼ· οἰκτίρατʼ αὐτὸν ὦ πάτερ,
975
καὶ μὴ διαφθείρητε. ποῦ τὰ παιδία;
ἀναβαίνετʼ ὦ πόνηρα καὶ κνυζούμενα
αἰτεῖτε κἀντιβολεῖτε καὶ δακρύετε.
Φιλοκλέων
κατάβα κατάβα κατάβα κατάβα.
καίτοι τὸ κατάβα τοῦτο πολλοὺς δὴ πάνυ
980
ἐξηπάτηκεν. ἀτὰρ ὅμως καταβήσομαι.
Φιλοκλέων
ἐς κόρακας. ὡς οὐκ ἀγαθόν ἐστι τὸ ῥοφεῖν.
