Stasimon 2
[Lyric-Scene]
τί δαί;
1275
Στρεψιάδης
τὸν ἐγκέφαλον ὥσπερ σεσεῖσθαί μοι δοκεῖς.
Αμυνίας
σὺ δὲ νὴ τὸν Ἑρμῆν προσκεκλήσεσθαί γέ μοι,
εἰ μὴ ʼποδώσεις τἀργύριον.
πότερα νομίζεις καινὸν ἀεὶ τὸν Δία
ὕειν ὕδωρ ἑκάστοτʼ, ἢ τὸν ἥλιον
1280
ἕλκειν κάτωθεν ταὐτὸ τοῦθʼ ὕδωρ πάλιν;
Αμυνίας
οὐκ οἶδʼ ἔγωγʼ ὁπότερον, οὐδέ μοι μέλει.
Στρεψιάδης
πῶς οὖν ἀπολαβεῖν τἀργύριον δίκαιος εἶ,
εἰ μηδὲν οἶσθα τῶν μετεώρων πραγμάτων;
Αμυνίας
ἀλλʼ εἰ σπανίζεις, τἀργυρίου μοι τὸν τόκον
1285
Στρεψιάδης
τοῦτο δʼ ἔσθʼ ὁ τόκος τί θηρίον;
Αμυνίας
τί δʼ ἄλλο γʼ ἢ κατὰ μῆνα καὶ καθʼ ἡμέραν
πλέον πλέον τἀργύριον ἀεὶ γίγνεται
τί δῆτα; τὴν θάλατταν ἔσθʼ ὅτι πλείονα
1290
