Stasimon 2
[Lyric-Scene]
χοἰ δημόται
1210
Στρεψιάδης
ζηλοῦντες ἡνίκʼ ἂν σὺ νικᾷς λέγων τὰς δίκας.
ἀλλʼ εἰσάγων σε βούλομαι πρῶτον ἑστιᾶσαι.
Πασίας
εἶτʼ ἄνδρα τῶν αὑτοῦ τι χρὴ προϊέναι;
οὐδέποτέ γʼ, ἀλλὰ κρεῖττον εὐθὺς ἦν τότε
1215
ἀπερυθριᾶσαι μᾶλλον ἢ σχεῖν πράγματα,
ὅτε τῶν ἐμαυτοῦ γʼ ἕνεκα νυνὶ χρημάτων
ἕλκω σε κλητεύσοντα, καὶ γενήσομαι
ἐχθρὸς ἔτι πρὸς τούτοισιν ἀνδρὶ δημότῃ.
ἀτὰρ οὐδέποτέ γε τὴν πατρίδα καταισχυνῶ
1220
ζῶν, ἀλλὰ καλοῦμαι Στρεψιάδην —
Πασίας
ἐς τὴν ἕνην τε καὶ νέαν.
ὅτι ἐς δύʼ εἶπεν ἡμέρας. τοῦ χρήματος;
Πασίας
τῶν δώδεκα μνῶν, ἃς ἔλαβες ὠνούμενος
Στρεψιάδης
ἵππον; οὐκ ἀκούετε;
1225
ὃν πάντες ὑμεῖς ἴστε μισοῦνθʼ ἱππικήν.
Πασίας
καὶ νὴ Δίʼ ἀποδώσειν γʼ ἐπώμνυς τοὺς θεούς.
