Epeisodion 3
Λάμαχος
καλόν γε καὶ λευκὸν τὸ τῆς στρούθου πτερόν.
1105
Δικαιόπολις
καλόν γε καὶ ξανθὸν τὸ τῆς φάττης κρέας.
Λάμαχος
ὦνθρωπε παῦσαι καταγελῶν μου τῶν ὅπλων.
Δικαιόπολις
ὦνθρωπε βούλει μὴ βλέπειν ἐς τὰς κίχλας;
Λάμαχος
τὸ λοφεῖον ἐξένεγκε τῶν τριῶν λόφων.
Δικαιόπολις
κἀμοὶ λεκάνιον τῶν λαγῴων δὸς κρεῶν.
1110
Λάμαχος
ἀλλʼ ἢ τριχόβρωτες τοὺς λόφους που κατέφαγον.
Δικαιόπολις
ἀλλʼ ἤ πρὸ δείπνου τὴν μίμαρκυν κατέδομαι.
Λάμαχος
ὦνθρωπε βούλει μὴ προσαγορεύειν ἐμέ;
Δικαιόπολις
οὐκ ἀλλʼ ἐγὼ χὠ παῖς ἐρίζομεν πάλαι.
βούλει περιδόσθαι κἀπιτρέψαι Λαμάχῳ,
1115
πότερον ἀκρίδες ἥδιόν ἐστιν ἤ κίχλαι;
Λάμαχος
οἴμʼ ὡς ὑβρίζεις.
Δικαιόπολις
τὰς ἀκρίδας κρίνει πολύ.
Λάμαχος
παῖ παῖ καθελών μοι τὸ δόρυ δεῦρʼ ἔξω φέρε.
Δικαιόπολις
παῖ παῖ σὺ δʼ ἀφελὼν δεῦρο τὴν χορδὴν φέρε.
Λάμαχος
φέρε τοῦ δόρατος ἀφελκύσωμαι τοὔλυτρον.
1120
Δικαιόπολις
καὶ σὺ παῖ τοῦδʼ ἀντέχου.
Λάμαχος
τοὺς κιλλίβαντας οἶσε παῖ τῆς ἀσπίδος.
