Kitap 2
Syrtica cornutas facies habuere tropaea.
Roma triumphantis quotiens ducis inclyta currum
plausibus excepit, totiens altaria divum
addidit et spoliis sibimet nova numina fecit—
numina, quae patriis cum moenibus eruta nullum
360
praesidium potuere suis adferre sacellis!
cernis ut antiqui semper vestigia moris
gressibus incertis varie titubasse probentur
adsciscendo deos maioribus inconpertos,
seque peregrina sub religione dicasse,
365
nec ritus servasse suos? quodcumque sacrorum est
exulat externumque inimicam venit in urbem,
frustra igitur solitis, prava observatio, inhaeres:
non est mos patrius, quem diligis, inproba, non est.
sed sollers orator ait fataliter urbem
370
sortitam quonam genio proprium exigat aevum.
cunctis nam populis seu moenibus inditur, inquit,
‘aut fatum aut genius nostrarum more animarum,
quae sub disparili subeunt nova corpora sorte.’
iam primum qui sit genius vel qui status illi
375
