Kitap 2
accipit, aeterno caelestique hospite digna.
255
nec novus hic locus est; fluxit mea gloria in artus
et lux vera Dei. Deus inlustravit alumnam
materiem, corpusque parens habitabile fecit
ipse sibi, placito ut posset requiescere templo,
condideram perfectum hominem; spectare superna
260
mandaram totis conversum sensibus in me
recto habitu celsoque situ et sublime tuentem;
sed despexit humum seque inclinavit ad orbis
divitias pepulitque meum de pectore numen,
restituendus erat mihimet; summissus in illum
265
Spiritus ipse meus descendit et edita limo
viscera divinis virtutibus informavit,
iamque hominem adsumptum summus Deus in deitatem
transtulit ac nostro docuit recalescere cultu.’
scire velim praecepta Patris quibus auribus haec tu
270
accipias, Italae censor doctissime gentis.
an veterem tantum morem ratione relicta
eligis et dici id patitur sapientis acumen
ingeniumque viri? ‘potior mihi pristinus est mos
