Kitap 2
ne natale solum, patrii ne iugera ruris
155
tendat et externos animum diffundat in agros,
et ne corporeis addicat sensibus omne
quod vult aut quod agit, ne praeferat utile iusto,
spemque in me omnem statuat numquam peritura
quae dedero, longoque die mea dona trahenda.’
160
haec igitur spondente Deo quis fortis et acer
virtutisque capax breve quidque perennibus in se
praetulerit? vel quis sapiens potiora putarit
gaudia membrorum quam vivae praemia mentis?
nonne hominem ac pecudem distantia separat una,
165
quod bona quadrupedum ante oculos sita sunt, ego contra
spero quod extra aciem longum servatur in aevum?
nam si tota mihi cum corpore vita peribit
nec poterit superesse meum post funera quidquam,
quis mihi regnator caeli, quis conditor orbis,
170
quis Deus aut quae iam merito metuenda potestas?
ibo per inpuros fervente libidine luxus,
incestabo toros, sacrum calcabo pudorem,
infitiabor habens aliquod sine teste propinqui
