Kitap 1
erubuit; pudet exacti iam temporis, odit
praeteritos foedis cum religionibus annos,
mox ubi, contiguos fossis muralibus agros
sanguine iustorum innocuo maduisse recordans,
515
invidiosa videt tumulorum millia circum,
tristis iudicii mage paenitet ac dicionis
effrenis nimiaeque sacris pro turpibus irae.
conpensare cupit taeterrima vulnera laesae
iustitiae sero obsequio veniaque petenda;
520
ne tanto imperio maneat pietate repulsa
crimen saevitiae, monstrata piacula quaerit,
inque fidem Christi pleno transfertur amore.
laurea victoris Marii minus utilis urbi,
cum traheret Numidam populo plaudente Iugurtham,
525
nec tantum Arpinas consul tibi, Roma, medellae
contulit extincto iusta inter vincla Cethego,
quantum praecipuus nostro sub tempore princeps
prospexit tribuitque boni. multos Catilinas
ille domo pepulit, non saeva incendia tectis
530
aut sicas patribus, sed Tartara nigra animabus
