Kitap 1
circa humiles rerum partes, quibus ipsa superstas.
non patiar veteres teneas ut me duce nugas,
ut cariosorum venereris monstra deorum.
si lapis est, senio dissolvitur aut crepat ictu
435
percussus tenui; mollis si brattea gypsum
texerat, infido rarescit glutine sensim;
si formam statuae lamnis conmisit aënis
lima terens, aut in partem cava membra gravato
pondere curvantur, scabra aut aerugo peresam
440
conficit effigiem crebroque foramine rumpit.
nec tibi terra deus, caeli nec sit deus astrum,
nec deus oceanus, nec vis quae subter operta est
infernis triste ob meritum damnata tenebris,
sed nec virtutes hominum deus aut animarum
445
spirituumve vagae tenui sub imagine formae,
absit ut umbra deus tibi sit geniusve locusve,
aut deus aërias volitans phantasma per auras,
sint haec barbaricis gentilia numina pagis,
quos penes omne sacrum est, quidquid formido tremendum
450
suaserit; horrificos quos prodigialia cogunt
