Metin
quae te confundunt nebulae? quis somnus
inerti incubat ingenio, cui per phantasmata duplex
occurrit species bivio dispersa superne
60
si vim mentis hebes stupor obsidet, aspice saltem
obvia terrenis oculis elementa, quibus se
res occulta Dei dignata est prodere signis,
hanc heresin praesaga Patris praeviderat olim
maiestas: fore qui rectorem lucis et orbis
65
scinderet in partes geminatum segrege regno,
idcirco specimen posuit spectabile nostris
exemplumque oculis, ne quis duo numina credat
imperitare, vagis mundi per inania formis. 1
una per inmensam caeli caveam revolutos
70
praebet flamma dies, texit sol unicus annum;
triplex ille tamen nullo discrimine trina
subnixus ratione viget, splendet, volat, ardet,
motu agitur, fervore cremat, tum lumine fulget.
sunt tria nempe simul, lux et calor et vegetamen,
75
una eademque tamen rota sideris indiscretis
fungitur his, uno servat tot munera ductu
