Metin
haec ille ante obitum membrorum carcere saeptus,
secedente anima, non discedente videbat.
nonne magis flatus sine corpore cuncta notabit
920
corporis involucris tumulo frigente repostis?
certa fides rapidos subterna nocte caminos,
qui pollutam animam per saecula longa perenni
igne coquunt, oculis longum per inane remoti
pauperis expositos; nec setius aurea dona
925
iustorum dirimente chao rutilasque coronas
eminus ostendi poenarum carcere mersis.
hinc paradisicolae post ulcera dira beato
proditur infelix ululans in peste reatus
spiritus inque vicem meritorum mutua cernunt.
930
o Dee cunctiparens, animae dator, o Dee Christe,
cuius ab ore Deus subsistit Spiritus unus,
te moderante regor, te vitam principe duco,
iudice te pallens trepido, te iudice eodem
spem capio fore quidquid ago veniabile apud te,
935
quamlibet indignum venia faciamque loquarque.
confiteor; dimitte libens et parce fatenti.
