Metin
muneribus? multa ut taceam, vel sola benignum
res probat esse Deum, vetiti quod amore peremptos
excitat e tumulis homines regnique per aevum
660
participes iubet esse sui. qui si foret auctor
servatorque mali, nunquam post damna salutis
peccantumque obitus redivivam ferre medellam
vellet et amissos ope restaurare secunda,
labi hominis, servare Dei est: meritis perit iste,
665
ille abolet pereuntis opus meritumque resolvit,
argumentum ingens Dominum, qui talia praestet,
nolle malum nec, quod post abluit, ante probare.
‘invitone aliquis potis est peccare Tonante,
cui facile est in corde hominis conponere sensus
670
quos libeat, fibrasque omnes animare
pudicis pulsibus et totum venis infundere honestum?’
nescis, stulte, tuae vim libertatis ab ipso
formatore datam? nescis ab origine quanta
sit concessa tibi famulo super orbe potestas,
675
et super ingenio proprio laxaeque soluto
iure voluntatis, liceat cui velle sequique
