Metin
si nescit versare solum, cui melle perenni
glaeba fluens niveos permiscet lactea rivos,
si domitam Ierichon lituis atque aere canoro
480
rursus in antiquos patitur consurgere muros,
si ripis reflui Iordanis pellitur et iam
deserit adscriptam dimensa in iugera sortem,
denique si structam tantis sudoribus urbem
et quae nubigenas transcendunt culmina nimbos
485
defensare nequit, si nescit quis lapis ille est
hostibus obsistens et inexpugnabile turris
praesidium, quem non aerato machina rostro
arietat insiliens, nec ferrea verbera quassant?
angulus hic portae in capite est, hic continet omnem
490
saxorum seriem constructaque limina firmat,
quem qui rite suis per propugnacula muris
noverit insertum, seque ac sua moenia vallo
praecingat triplici celsa stans eminus arce,
fretus amore petrae castis et pervigil armis,
495
non illum regina Tyri, non accola magni
Euphratis Parthus rapiet, non decolor Indus
