Metin
aëria, atque ipsam fecundae virginis alvum
aëre fallaci nebulisque et nube tumentem;
vanescat sanguis perflabilis, ossa liquescant
1015
mollia, nervorum pereat textura volantum;
omne quod est gestum notus auferat inritus, aurae
dispergant tenues, sit fabula quod sumus omnes,
et quid agit Christus si me non suscipit? aut quem
liberat infirmum si dedignatur adire
1020
carnis onus manuumque horret monumenta suarum?
indignumne putat luteum consciscere corpus,
qui non indignum quondam sibi credidit ipsum
pertrectare lutum, cum vas conponeret arvo
nondum viscereo, sed inertis glutine limi
1025
inpressoque putres sub pollice duceret artus?
tantus amor terrae, tanta est dilectio nostri,
dignatur praepinguis humi conprendere mollem
divinis glaebam digitis, nec sordida censet
haerentis massae contagia, iusserat ut lux
1030
confieret, facta est ut iusserat; omnia iussu
imperitante novas traxerunt edita formas:
