Metin
relligionis, amans ter centum milia divum.
perfidus ille Deo, quamvis non perfidus orbi,
augustum caput ante pedes curvare Minervae
455
fictilis et soleas Iunonis lambere, plantis
Herculis advolvi, genua incerare Dianae,
quin et Apollineo frontem submittere gypso
aut Pollucis equum suffire ardentibus extis.
forte litans Hecaten placabat sanguine multo;
460
pontificum festis ferienda securibus illic
agmina vaccarum steterant, vitulasque revincta
fronte coronatas umbrabat torta cupressus.
iamque insertato reserarat viscera cultro
vittatus de more senex manibusque cruentis
465
tractabat trepidas letali frigore fibras,
postremosque animae pulsus in corde tepenti
callidus interpres numeris et fine notabat:
cum subito exclamat media inter sacra sacerdos
pallidus ‘en quid ago? maius, rex optime, maius
470
numen nescio quod nostris intervenit aris
quam sufferre queant spumantia cymbia lacte,
