Şiir 9
et puer redemptor orbis os sacratum protulit.
psallat altitudo caeli, psallite omnes angeli,
quidquid est virtutis usquam psallat in laudem Dei,
nulla linguarum silescat, vox et omnis consonet.
ecce, quem vates vetustis concinebant saeculis,
25
quem prophetarum fideles paginae spoponderant,
emicat promissus olim: cuncta conlaudent eum.
cantharis infusa lympha fit Falernum nobile,
nuntiat vinum minister esse promptum ex hydria,
ipse rex sapore tinctis obstupescit poeulis.
30
‘membra morbis ulcerosa, viseerum putredines
mando ut abluantur’ inquit: fit ratum quod iusserat;
turgidam cutem repurgant vulnerum piamina.
tu perennibus tenebris iam sepulta lumina
inlinis limo salubri 'sacri et oris nectare:
35
mox apertis hac medella lux reducta est orbibus.
inerepas ventum furentem quod procellis tristibus
vertat aequor fundo ab imo, vexet et vagam ratem:
ille iussis obseeundat, mitis unda sternitur.
extimum vestis saeratae furtim mulier attigit:
40
