Metin
perdita deliciis, vitae cui causa voluptas,
elumbem mollire animum, petulanter amoenas
haurire inlecebras et fractos solvere sensus.
315
ac tunc pervigilem ructabat marcida cenam,
sub lucem quia forte iacens ad fercula raucos
audierat lituos, atque inde tepentia linquens
pocula lapsanti per vina et balsama gressu
ebria calcatis ad bellum floribus ibat.
320
non tamen illa pedes, sed curru invecta venusto
saucia mirantum capiebat corda virorum,
o nova pugnandi species! non ales harundo
nervum pulsa fugit, nec stridula lancea torto
emicat amento, frameam nec dextra minatur;
325
sed violas lasciva iacit foliisque rosarum
dimicat et calathos inimica per agmina fundit,
inde eblanditis Virtutibus halitus inlex
inspirat tenerum labefacta per ossa venenum,
et male dulcis odor domat ora et pectora et arma
330
ferratosque toros obliso robore mulcet.
deiciunt animos ceu victi et spicula ponunt,
