Şiir 11
Hippolyto scio me debere, Deus cui Christus
posse dedit, quod quis postulet, adnuere,
ipsa, illas animae exuvias quae continet intus,
aedicula argento fulgurat ex solido,
praefixit tabulas dives manus aequore levi
185
candentes, recavum quale nitet speculum,
nec Pariis contenta aditus obducere saxis
addidit ornando clara talenta operi,
mane salutatum concurritur: omnis adorat
pubis; eunt, redeunt solis ad usque obitum.
190
conglobat in cuneum Latios simul ac peregrinos
permixtim populos religionis amor.
oscula perspicuo figunt inpressa metallo,
balsama defundunt, fletibus ora rigant.
iam cum se renovat decursis mensibus annus
195
natalemque diem passio festa refert,
quanta putas studiis certantibus agmina cogi,
quaeve celebrando vota coire Deo?
urbs augusta suos vomit effunditque Quirites,
una et patricios ambitione pari
200
