Şiir 10
‘o non virile robur, o molles manus!
unam labantis dissipare tam diu
vos non potesse fabricam corpusculi!
vix iam cohaeret, nec tamen penitus cadit,
vincens lacertos dexterarum inertium.
805
citius cadaver dentibus carpunt canes,
longeque morsus vulturum efficacior
ad devorandas carnis offas mortuae,
languetis inbelli fame ac fatiscitis,
gula est ferina, sed socors edacitas.’
810
exarsit istis turbida ira iudicis
seque in supremam concitat sententiam:
‘si te morarum paenitet, finem citum
subeas licebit: ignibus vorabere
damnatus et favilla iam tenuis fies.’
815
abiens at ille, cum foro abriperent virum
truces ministri, pone respectans ait:
‘appello ab ista, perfide, ad Christum meum
crudelitate, non metu mortis tremens,
sed ut probetur esse nil quod iudicas.’
820
