Şiir 10
hanc ille sancti martyris vocem libens
amplexus unum de caterva infantium
parvum nec olim lacte depulsum capi
captumque adesse praecipit. quidvis roga,
inquit, sequamur quod probant pusio.
665
Romanus ardens experiri innoxiam
laetantis oris indolem filiole, ait,
‘dic, quid videtur esse verum et congruens,
unumne Christum colere et in Christo Patrem,
an conprecari mille formarum deos?’
670
adrisit infans nec moratus rettulit:
‘est quidquid illud, quod ferunt homines Deum,
unum esse oportet et quod uni est unicum,
cum Christus hoc sit, Christus est verus Deus.
genera deorum multa nec pueri putant.’
675
stupuit tyrannus sub pudore fluctuans;
nec vim decebat innocenti aetatulae
inferre leges, nec loquenti talia
furor sinebat efferatus parcere.
quis auctor, inquit, vocis est huius tibi?
680
