Şiir 10
crux illa nostra est, nos patibulum ascendimus,
nobis peremptus Christus et nobis Deus
Christus reversus, ipse qui moriens homo est,
natura duplex: moritur et mortem domat,
reditque in illud quod perire nesciat.
645
dixisse pauca sit satis de mysticis
nostrae salutis deque processu spei.
iam iam silebo: margaritas spargere
Christi vetamur inter inmundos sues,
lutulenta sanctum ne ferant animalia.
650
sed quia profunda non licet luctarier
ratione tecum, consulamus proxima:
interrogetur ipsa naturalium
simplex sine arte sensuum sententia:
fuci inperitus fac ut adsit arbiter.
655
da septuennem circiter puerum aut minus,
qui sit favoris liber et non oderit
quemquam nec ullum mentis in vitium cadat,
periclitemur quid recens infantia
dicat sequendum, quid novus sapiat vigor.’
660
