Divus Claudius

Sections

1.1 – 1.3 1.4 – 2.1 2.2 – 3.2 4.1 – 4.4 4.5 – 5.1 6.1 – 7.1 8.1 – 9.2 10.1 – 10.4 11.1 – 11.3 12.1 – 13.1 13.2 – 14.1 15.1 – 15.2 15.3 – 15.4 16.1 – 16.3 16.4 – 17.3 18.1 – 20.1 20.2 – 21.1 21.2 – 21.4 21.5 – 21.6 22.1 – 23.2 24.1 – 24.3 25.1 – 25.2 25.3 – 25.4 25.5 – 26.1 26.2 – 26.3 27.1 – 27.2 28.1 – 29.1 29.2 – 31.1 32.1 – 33.2 34.1 – 35.1 35.2 – 37.1 37.2 – 38.2 38.3 – 40.1 40.2 – 41.1 41.2 – 42.1 42.1 – 44.2 44.3 – 46.1

İngilizce Latince

44.3 multi statim hausto ueneno obmutuisse aiunt excruciatumque doloribus nocte tota defecisse prope lucem. nonnulli inter initia consopitum, deinde cibo affluente euomuisse omnia, repetitumque toxico, incertum pultine addito, cum uelut exhaustum refici cibo oporteret, an immisso per clysteram, ut quasi abundantia laboranti etiam hoc genere egestionis subueniretur.

45.1 mors eius celata est, donec circa successorem omnia ordinarentur. itaque et quasi pro aegro adhuc uota suscepta sunt et inducti per simulationem comoedi, qui uelut desiderantem oblectarent. excessit III. Id. Octob. Asinio Marcello Acilio Auiola coss. sexagesimo quarto aetatis, imperii quarto decimo anno, funeratusque est sollemni principum pompa et in numerum deorum relatus; quem honorem a Nerone destitutum abolitumque recepit mox per Vespasianum.

46.1 praesagia mortis eius praecipua fuerunt: exortus crinitae stellae, quam cometen uocant, tactumque de caelo monumentum Drusi patris, et quod eodem anno ex omnium magistratuum genere plerique mortem obierant. sed nec ipse ignorasse aut dissimulasse ultima uitae suae tempora uidetur, aliquot quidem argumentis. nam et cum consules designaret, neminem ultra mensem quo obiit designauit, et in senatu, cui nouissime interfuit, multum ad concordiam liberos suos cohortatus, utriusque aetatem suppliciter patribus commendauit, et in ultima cognitione pro tribunali accessisse ad finem mortalitatis, quanquam abominantibus qui audiebant, semel atque iterum pronuntiauit.