Divus Claudius

Sections

1.1 – 1.3 1.4 – 2.1 2.2 – 3.2 4.1 – 4.4 4.5 – 5.1 6.1 – 7.1 8.1 – 9.2 10.1 – 10.4 11.1 – 11.3 12.1 – 13.1 13.2 – 14.1 15.1 – 15.2 15.3 – 15.4 16.1 – 16.3 16.4 – 17.3 18.1 – 20.1 20.2 – 21.1 21.2 – 21.4 21.5 – 21.6 22.1 – 23.2 24.1 – 24.3 25.1 – 25.2 25.3 – 25.4 25.5 – 26.1 26.2 – 26.3 27.1 – 27.2 28.1 – 29.1 29.2 – 31.1 32.1 – 33.2 34.1 – 35.1 35.2 – 37.1 37.2 – 38.2 38.3 – 40.1 40.2 – 41.1 41.2 – 42.1 42.1 – 44.2 44.3 – 46.1

İngilizce Latince

15.3 de quodam etiam negotio ita ex tabella pronuntiasse creditur, secundum eos se sentire, qui uera proposuissent. propter quae usque eo euiluit, ut passim ac propalam contemptui esset. excusans quidam testem e prouincia ab eo uocatum negauit praesto esse posse dissimulata diu causa; ac post longas demum interrogationes: 'mortuus est,' inquit, 'puto, licuit.' alius gratias agens quod reum defendi pateretur, adiecit: 'et tamen fieri solet.' illud quoque a maioribus natu audiebam, adeo causidicos patientia eius solitos abuti, ut discedentem e tribunali non solum uoce reuocarent, sed et lacinia togae retenta, interdum pede apprehenso detinerent.

15.4 ac ne cui haec mira sint, litigatori Graeculo uox in altercatione excidit: καὶ σὺ γέρων εἶ καὶ μωρόσ. equitem quidem Romanum obscaenitatis in feminas reum, sed falso et ab impotentibus inimicis conficto crimine, satis constat, cum scorta meritoria citari aduersus se et audiri pro testimonio uideret, graphium et libellos, quos tenebat in manu, ita cum magna stultitiae et saeuitiae exprobratione iecisse in faciem eius, ut genam non leuiter perstrinxerit.