Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀρετῆς λόγος Α, λόγος Β

Sections

1.1 – 1.1 1.2 – 1.2 1.3 – 1.3 1.4 – 1.4 1.5 – 1.5 1.5 – 1.5 1.6 – 1.6 1.7 – 1.7 1.8 – 1.8 1.9 – 1.9 1.9 – 1.9 1.10 – 1.10 1.10 – 1.10 1.11 – 1.11 1.11 – 1.11 1.12 – 2 2.1 – 2.1 2.1 – 2.1 2.1 – 2.2 2.2 – 2.2 2.2 – 2.2 2.3 – 2.3 2.3 – 2.3 2.4 – 2.4 2.5 – 2.5 2.5 – 2.5 2.5 – 2.5 2.6 – 2.6 2.7 – 2.7 2.7 – 2.7 2.7 – 2.7 2.8 – 2.8 2.8 – 2.9 2.9 – 2.9 2.10 – 2.10 2.11 – 2.11 2.11 – 2.11 2.12 – 2.12 2.13 – 2.13 2.13 – 2.13 2.13 – 2.13 2.13 – 2.13 2.13 – 2.13

İngilizce İngilizce Yunanca Yunanca

2.13 τίς οὖν οὐκ ἂν εἶπε τότε παρὼν ἀκίνδυνος θεατὴς ὅτι Τύχης μέγαν ἀγῶνα καὶ Ἀρετῆς θεᾶται, καὶ τὸ μὲν βάρβαρον παρʼ ἀξίαν ἐπικρατεῖ διὰ Τύχην, τὸ δʼ Ἑλληνικὸν ἀντέχει παρὰ δύναμιν διʼ Ἀρετήν; κἂν μὲν ἐκεῖνοι περιγένωνται, Τύχης καὶ δαίμονος φθονεροῦ καὶ νεμέσεως ἔσται τὸ ἔργον ἂν δʼ οὗτοι κρατήσωσιν, Ἀρετὴ καὶ τόλμα καὶ φιλία καὶ πίστις ἐξοίσεται τὸ νικητήριον; ταῦτα γάρ μόνα παρῆν Ἀλεξάνδρῳ, τῆς δʼ ἄλλης δυνάμεως καὶ παρασκευῆς καὶ στόλων καὶ ἵππων καὶ στρατοπέδων μέσον ἔθηκεν ἡ Τύχη τὸ τεῖχος.