Octavius

Sections

1.1 – 2.1 2.2 – 3.2 3.3 – 3.6 4.1 – 4.6 5.1 – 5.5 5.6 – 5.9 5.10 – 5.13 6.1 – 6.2 6.3 – 7.3 7.4 – 8.1 8.2 – 8.5 9.1 – 9.4 9.5 – 10.1 10.2 – 11.1 11.2 – 11.6 11.7 – 12.4 12.5 – 13.2 13.3 – 14.3 14.4 – 15.1 15.2 – 16.4 16.5 – 17.1 17.2 – 17.5 17.6 – 17.10 17.11 – 18.5 18.6 – 18.10 18.11 – 19.3 19.4 – 19.8 19.9 – 19.13 19.14 – 20.3 20.4 – 21.2 21.3 – 21.8 21.9 – 22.2 22.3 – 22.7 22.8 – 22.10 23.1 – 23.4 23.5 – 24.2 24.3 – 25.1 25.2 – 25.6 25.7 – 25.11 25.13 – 26.6 26.7 – 26.11 26.12 – 27.3 27.4 – 28.1 28.2 – 28.5 28.6 – 28.9 28.10 – 29.4 29.5 – 30.2 30.3 – 31.2 31.3 – 31.6 31.7 – 32.3 32.4 – 32.8 32.9 – 33.5 34.1 – 34.7 34.8 – 34.12 35.1 – 35.5 35.6 – 36.6 36.7 – 37.1 37.2 – 37.8 37.9 – 38.1 38.2 – 38.6 38.7 – 40.2 40.3 – 40.4

Latince

13.3 Hoc fonte defluxit Arcesilae et multo post Carneadis et Academicorum plurimorum in summis quaestionibus tuta dubitatio, quo genere philosophari et caute indocti possunt et docti gloriose.

13.4 Quid? Simonidis Melici nonne admiranda omnibus et sectanda cunctatio? Qui Simonides, cum de eo, quid et quales arbitraretur deos, ab Hierone tyranno quaereretur, primo deliberationi diem petiit, postridie biduum prorogavit, mox alterum tantum admonitus adiunxit. Postremo, cum causas tantae morae tyrannus inquireret, respondit ille quod sibi, quanto inquisitio tardior pergeret, tanto veritas fieret obscurior.

13.5 Mea quoque opinione quae sunt dubia, ut sunt, relinquenda sunt, nec, tot ac tantis viris deliberantibus, temere et audaciter in alteram partem ferenda sententia est, ne aut anilis inducatur superstitio aut omnis religio destruatur.

14.1 Sic Caecilius et renidens (nam indignationis eius tumorem effusae orationis impetus relaxaverat): Ecquid ad haec ait audet Octavius, homo Plautinae prosapiae, ut pistorum praecipuus, ita postremus philosophorum?

14.2 Parce, inquam, in eum plaudere: neque enim prius exultare te dignum est concinnitate sermonis, quam utrimque plenius fuerit peroratum, maxime cum non laudi, set veritati disceptatio vestra nitatur.

14.3 Et quamquam magnum in modum me subtili varietate tua delectarit oratio, tamen altius moveor, non de praesenti actione, sed de toto genere disputandi, quod plerumque pro disserentium viribus et eloquentiae potestate etiam perspicuae veritatis condicio mutetur.

← Previous 18 / 62 Next →

Şifre Yenileme